SAAIVREES

Een beker vol platheid en een handvol egostreling. Iedereen gaat anders om met de angst om saai gevonden te worden.

Ik was samen met iemand die ik goed kende naar het feestje gegaan. We kenden de gastheer goed en al snel zaten we gezellig te babbelen met hem en nog een paar anderen die we kenden van een eerdere gelegenheid. Het duurde niet lang of er werden grappen over en weer gemaakt en als snel kwamen er ook bijzonder voorvallen voorbij die iedereen beleefd had. De een nog gekker dan de andere.

Wat een lol

De persoon die met mij mee was gekomen glimlachte zo af en toe eens, en daar waar nodig gaf ze antwoord op een vraag. Verder nipte ze geregeld aan haar drankje. De sfeer aan ons tafeltje werd joliger en het volume en tempo steeg. Wat hadden we een lol. Ik deed voluit mee. Volledig opgestookt door de vaart der feestende volkeren, deed ik steeds meer duiten in het zakje. Gunst was was ik leuk. In het wedstrijdje ‘Wie de meeste aandacht heeft wint!’ reed ik kansrijk in de kopgroep.

Bij zichzelf

Toen de strijd gestreden was (ik werd eerste!), was het ook zo’n beetje tijd om naar huis te gaan. Iedereen aan ons tafeltje oogde moe. Ikzelf voelde me leeggezogen door de sfeer die ik zelf mede gecreëerd had. Eigenlijk was ik verre van gelukkig.
De persoon die mij naar dit feestje begeleidde, nipte nog steeds rustig van haar drankje. Ze had zich de hele avond niet laten opjagen en meevoeren door onze energie. Ze was op een geweldige manier bij zichzelf gebleven zonder haar betrokkenheid te verliezen. Ik bewonderde haar vermogen hiertoe.

Verbazing

Toen we in de auto terug naar huis reden en ik haar (schuldbewust) vroeg hoe ze het feestje gevonden had, zei ze dat ze het een prima feestje had gevonden maar dat ze niet gelukkig was geweest met zichzelf. Ze vond zichzelf zo saai. Ik viel bijna van mijn bijrijdersstoel van verbazing. Zij saai? Haar inbreng toonde steeds diepgang, was op een rustige manier geestig geweest en was het toonbeeld geweest van heldere inzichten.

Saaivrees

Daar op die bijrijdersstoel realiseerde ik me opeens dat we beiden op een andere manier met hetzelfde bezig waren geweest. Saaivrees! De onterechte angst om saai gevonden te worden.

Erepodium

Ik ben mijn angst voor saaiheid gaan bezweren door een wedstrijd ‘leuk zijn’ te spelen. Mijn prijs op het erepodium: een beker vol platheid en een handvol egostreling. Zij is bij die platheid weggebleven en is niet in de wedstrijdtrein gestapt. Haar prijs: diepgang in de conversatie en mijn oprechte bewondering.

Laten we eerlijk zijn. Zij was de ware kampioen van de avond.

Tags:, , , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: